Grannies aan het woord

Dat onze grannies het enorm naar hun zin hebben op onze handwerkclubs blijkt wel.

Wilt u meer weten over deze grannies, in ons magazine vindt u de volledige interviews.

 

Jannie Groen

Mevrouw Groen: “Voor mij betekent de breiclub gezelligheid. En ik brei er graag. Ik heb al heel wat gebreid, zelfs op bestelling. Ik heb al kaarten gehad en dat is altijd leuk hè. Want we moeten er altijd een kaartje aan hangen, wie het gebreid heeft. Ik schrijf weleens op "met liefde gebreid". Het is altijd gezellig met elkaar. Op de flat woont een vrouw een etage boven mij en zij is ook al bij me geweest. Daar heb ik leuk contact mee.”

 

Betty Thiels

Mevrouw Thiels: “Ik ben bij Granny's Finest terecht gekomen toen mijn dochter een bord zag staan met daarop: 'Grannies gevraagd met breiambities’. Ik dacht direct: dat lijkt me nou leuk! En dus ben ik gegaan en daar ben ik erg blij mee. Ik zie Granny's Finest als een ontzettende leuke ontmoetingsplaats, waar ik altijd met veel plezier naar toe ga.”

 

Rita Jonker

Mevrouw Jonker: “Wat ik zo leuk vind van Granny’s Finest is dat deze organisatie de mensen uit hun huizen haalt. Wij hebben in ons gebouw ook een ruimte bijvoorbeeld, maar daar gaat nooit iemand naartoe. Vroeger was er nog wel eens een bingoavondje, maar nu wordt er al heel lang niets meer georganiseerd. Ik merk dat iedereen altijd heel enthousiast is bij Granny’s Finest, om die reden ga ik er zelf ook heel graag naartoe. Iedereen helpt elkaar met breien en kletst gezellig over van alles en nog wat.”

 

Joke van der Put

Mevrouw van der Put: “Ik vind eigenlijk alles aan Granny’s Finest leuk. Niek en Jip zijn twee ontzettend leuke jongens en ik vind het heel bijzonder dat ze op hun leeftijd zin hebben om zich met oudere mensen bezig te houden. Hun enthousiasme inspireert me om zelf ook mijn stinkende best te doen als ik aan het breien of haken ben. Het leukst vind ik om nieuwe dingen uit te proberen. Eerst breiden we voornamelijk sjaals, mutsen en cols van dikke wol, nu hebben we ook fijnere merinowol en maken we zelfs babykleertjes van heel zachte katoen. Er wordt ook veel georganiseerd, waardoor je ook weer andere mensen ontmoet en andere werelden leert kennen. Mijn kinderen zeggen dat ik er vrolijker van ben geworden, dat vind ik een beetje overdreven, maar mijn leven is er beslist leuker door geworden! Hier in de kamer staat niet voor niets een kaartje met de tekst ‘Blij als ik brei'.’’

 

Hans Valenti Clari-Lezer

Meneer Valenti Clari-Lezer: “Ik heb praktisch nog nooit overgeslagen. Toen ik er een keer niet was, kreeg ik allemaal sms’jes waarin de dames vroegen waar ik was en hoe het met Roberto ging. Ik heb er echt een heleboel vriendinnen bij. Ik vind het super gezellig. De grannies zijn stuk voor stuk allemaal leuke vrouwen met eigen verhalen. We vertellen elkaar ontzettend veel en dat geeft al een band natuurlijk. Daarnaast geef je elkaar raad over breiwerk en ga ik er met plezier naartoe. En dat wil ik toch niet missen. Er zijn dames die echt heel serieus zijn, maar ik ben niet zo’n productief type dat zichzelf wezenloos zit te breien. Al heb ik al aardig wat stukjes ingeleverd, zoals strikjes en gehaakte collen. Ik hou van een beetje afwisseling. Als ik iets gebreid heb dan wil ik ook weer wat haken.”